Hulpje? Buitenboel? Of een ander taakje?

Toen ik gister na het eten de afwas deed, gingen mijn gedachten terug naar mijn kindertijd. De taakjes bij ons in huis.

Het taakje dat jij een week lang moest doen, was afhankelijk van de plek aan tafel ’s avonds. We aten toen altijd in de achterkamer. Elke week verschoven we een plekje naar links. Als je op de ‘hoek’ zat, was je het hulpje. Mijn ouders bleven op hun eigen plek zitten. Elke stoel had dus een taakje:

  • hulpje (water halen, telefoon opnemen, assisteren in de keuken)
  • tafel dekken
  • tafel afruimen
  • afdrogen
  • afwasmachine inruimen
  • buitenboel

Het taakje Buitenboel was de lekkerste natuurlijk. Even de fietsen controleren of ze op slot waren gezet en of ze netjes onder de carport in de fietsblokken stonden. In de zomer moest je ook de kinderkamer opruimen, in de winter de handdoeken wassen. En dan was je vrij, je was vrij in de tijd om het maar zo te zeggen. Het langst buiten spelen.

Toen er steeds meer kinderen gingen studeren en het huis leger werd, werd mijn takenpakket wel steeds uitgebreider, nadeel van de jongste zijn?! Wel werd toen de kleine keuken vernieuwd, het werd groter en er kwam een lange tafel met een kerkbank en stoelen in te staan. Toen ‘verdwenen’ de taakjes per zitplaats wat naar de achtergrond maar ze bleven natuurlijk wel bestaan. Afwassen deed mijn moeder altijd.

Als ik eraan terug denk, zie ik mij alweer afwassen in het weekend. Als alle studerenden en inmiddels getrouwde broer en zussen met aanhang zaten te eten aan de grote, uitgeschoven tafel in de achterkamer en ik niet mee mocht praten (“jij begrijpt er toch niets van”), was ik in de keuken te vinden. Dan was ik blijer met mijzelf dan met hun.

Er zijn tijden geweest, waarin ik belangrijker was maar daar kan ik mij zelf niets van herinneren. Ik werd namelijk met stoeltje en al op de tafel gezet. En blijkbaar keken ze dan allemaal naar me. Gelukkig weet ik daar niets meer van, wie zet z’n kind nou zo op tafel?!

Pas toen ik zelf niet meer thuis woonde, vond ik het wel welletjes en mochten mijn zussen hun schade inhalen en lekker de afwas doen. Ik was in ieder geval nog lang niet aan de beurt.

In mijn eigen huis vind ik het heerlijk om de afwas te doen. Ik doe dan mijn oordopjes in, ik zet mijn favoriete liedjes van Spotify op en ik zorg dat de keuken weer spik en span word. Mijn zoon (9) doet nu het tafel dekken, afruimen en het toetje maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s