Gevoel van lucht

Heel voorzichtig voel ik de lente in mij ontwaken. Een lach, een gesprek, begrip, vertwijfeling, verbinding. Het deed mij lucht geven op een bewolkte dag als deze. Alsof een bloem uit haar knop kwam/komt. Heel voorzichtig.

Laatst ben ik gestart op Netflix met een serie Northern Rescue. Af en toe zie ik een aflevering. Een gezin maakt een nieuwe start na het overlijden van de moeder. Het grijpt mij aan. Het belicht de dood en hoe om te gaan met de rouw, voor de overblijvende partner, voor de kinderen. Zelf rouw ik nog om de dood van mijn vader op 9 september 2018. In het laatste stukje van de aflevering die ik net zag, dacht de zoon terug aan een gesprek met zijn moeder. Wat zij zou doen om hem te laten weten dat zij er voor hem is ook al was ze er niet meer fysiek. Ze zou hem tekens geven. Zelf ben ik ervan overtuigd dat mijn ouders mij tekens geven, mijn gevoel kan daarbij komen door goed te luisteren en te voelen.

En nu ik achter mijn scherm dit intyp, zette ik mijn weekly discovery van Spotify op. Een nieuwe lijst met voor mij nieuwe liedjes/klassieke stukken. Mijn hart begint te gloeien van het eerste liedje, ik voel het teken en het gemis neemt even de regie over. Mijn pseudo is Lalune (de maan), mijn ouders vroegen mij wel eens waar mijn fascinatie voor de maan vandaan kwam. Op de voorkant van deze cd staat een maan….het operalied verzacht het gemis, ik weet niet precies wat er gezegd wordt, maar dat maakt mij eigenlijk niets uit. Het raakt mij.

Vandaag ga ik dat doen wat mijn gevoel mij zegt. Een begin maken met prachtige muziek van de discover weekly in mijn oren. Ik lees net een leuke reactie van een lezer van mijn site. Ik had gereageerd op zijn zelfgemaakte portretschilderijen. Samen met mijn vader ben ik zeker 20 jaar geleden op een cursus portretschilderen geweest. Wat was dat moeilijk. Hij schrijft ‘een rasechte Amsterdammer’ en mijn gedachten gaan even terug naar mijn tijd in Amsterdam. Geboren in Amsterdam maar niet getogen. Wel gewerkt! Ik ben er veel geweest, mijn broer en zussen hebben daar allemaal gestudeerd. Mijn ouders komen er vandaan.

Doet mij even terugdenken aan mijn moeder. Haar hart lag in Amsterdam. Mooi dit eigenlijk. Laatst heb ik haar dagboek gekregen om te lezen, een oorlogsdagboek. Zij was toen 8 jaar, ze woonde in Amsterdam met haar acht broers en zussen.

“10 mei 1940: ’s Morgens hoorde Vader en Moeder dof gebulder van kanonnen in de verte. Vader heeft ons toen gauw geroepen en wij allemaal hutje bij mutje in Vader en Moeders bed. We hebben daar van een uur of half vijf tot half zeven gelegen, vol spanning of het ooit zou ophouden. Toen zijn we opgestaan en dan om zeven uur naar de kerk die stampvol was want iedereen was natuurlijk vroeg uit de veren die ochtend! De hele dag stond de radio aan om de nieuwsberichten van de A.N.O. te horen. Om de beurt hadden we ‘dienst’ bij de radio. Rotterdam werd verschrikkelijk door de Duitsers gebombardeerd. Grote stromen evacuees kwamen de stad binnen.”

Ik sluit af met een liedje dat hier eigenlijk ook prachtig bij past. Mijn hart is weer geheeld. Ik kan nu weer met een lach naar de dag kijken. Het stukje Herfst heeft weer plaatsgemaakt voor dat kleine stukje Lente. Het voelt goed.

Een gedachte over “Gevoel van lucht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s