Een prachtige dag met een traantje

Op het moment luister ik naar een mooi liedje, zo’n liedje dat je kan thuisbrengen naar jezelf.

Vandaag weer wat afgereden van plaatsje naar plaatsje. Helaas konden we een mooi stadje niet in, het was zo druk!

Maar waar we geweest zijn, was ook prachtig!

Monteriggioni

En naar….

Colle di Val d’Elsa

In dit stadje heb ik wederom een kaarsje opgestoken voor mijn ouders. Ik kreeg er een brok van in mijn keel. De waarheid dat ze er allebei niet meer zijn.

Ik zit nu 7 maanden in een soort van rouw. Ik probeer het leven zo te nemen zoals het komt, niet teveel in tranen want dat zouden mijn ouders niet echt leuk vinden. Soms kan het niet anders en komt het besef dubbel zo hard aan, ben ik zo in de rouw en valt er een traantje uit mijn oog. Op dat soort momenten weet ik dat ze bij me zijn. Tussen deze kaarsen staat hun kaars opdat hun licht mag schitteren door afwezigheid.

En terwijl ik hieraan denk…luister ik hiernaar…🍀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s