Karma

Gisteren was ik bij mijn oefentherapeut en we hadden het over de pijnen die ik momenteel ervaar. Dezelfde pijnen waardoor ik ruim 20 jaar geleden de WAO in belandde. Pijnen die uit mijn bovenrug komen waardoor mijn armen zo lam, zwaar en pijnlijk zijn.

Terwijl mijn gedachten zich hierop richten, luister ik naar een heerlijke beat. Ik ga even met de flow mee. It’s amazing where it brings you!

Is de betekenis erachter hetzelfde of is het heel iets anders? Is het onopgelost karma?

Toen bleek het psychologische redenen te hebben, vertrouwend op mijn omgeving, te afhankelijk leunend op anderen, mijzelf onderwaarderen.

Ik denk nu dat ik ergens ‘gebukt’ onder ga met een te zware rugzak. Ik zonder mij af, ik voel mij in de schaduw stappen. Om mijzelf niet meer pijn te geven. Dat herken ik van vroeger.

En die rugzak is mij erg bekend. Een half jaar voor de dood van mijn vader heb ik voor hem de relatie met broer en zussen ietwat verstevigd zodat ik de tijd erna beter aankon. Die band mag ik van mijzelf nu weer laten vieren, het grootste gedeelte is voorbij. Ik doe mijn best om dat stuk nu los te laten. Dat gebeurt niet door uit een whatsapp-groep te stappen. Daar is meer voor nodig.

Ik ga er geen energie meer in steken. Gedachten laat ik los en parkeer ik ergens anders.

Het gebukt gaan. Ik merk aan mijzelf dat ik niet in het centrum van aandacht wil staan. En waarom eigenlijk niet?! Ik denk dat dat te maken heeft met het loslaten van processen, van mijn eigen ontdekking toen ik in Italië was en een laagje van de ui afpelde.

Natuurlijk gaat zoiets niet van de ene op de andere dag. Dat gaat met vallen en opstaan. In het begin doet alles mij pijn en naarmate ik er meer naar leef, de pijn naar de achtergrond verdwijnt.

Het ego is namelijk al die jaren geconditioneerd en probeert het nieuwe gevoel te saboteren waar mogelijk. Het loslaten en aantrekken.

Ik kan alles plaatsen onder de noemer ‘energie’, het universum is er ook debet aan maar als ik diep in mijzelf kijk en vooral luister naar mijn gevoel, dat wat resoneert in mij, heeft het met het loslaten te maken.

Loslaten dat ik zo moet zijn als dat mijn omgeving wil dat ik ben, voldoen aan, afhankelijk zijn, liever een ja geven dan een nee zeggen, veel zaaien om uiteindelijk hoop je dan te oogsten. Want dát stuk is echt karma vanuit mijn ouders.

Wat is het toch moeilijk van mijzelf om mijzelf te zijn, met de mooie zon in mij die mij verwarmt, die krachtig schijnt.

Vandaag zorg ik ervoor de zon in mij te laten zien! Controle los te laten, zonder oordeel te leven en te genieten van het moois om mij heen. Ik ga mij niet meer verbergen! Een positieve insteek in ieder geval!

Deze foto is heel sterk, kijk er maar eens een tijdje naar! Voel je het licht stromen.

Reacties

3 reacties op “Karma”
  1. shivatje schreef:

    Karma we dragen het allemaal bij ons. Juist zijn er die hun karma niet kunnen afleggen. Dat maakt ze verwerken iets niet om het los te kunnen laten en blijven de problemen te gemoed komen.
    Je schrijft gedachten laat je los en parkeer ik ergens anders. Dan blijft het nog steeds in je rugzakje steken. Als er dan iets op je pad komt zal ook dat uit je rugzakje komen. Omdat je het bij je blijft houden.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

    1. Anouk1968 schreef:

      Ik zeg dan vaak ‘dit hoort niet bij mij, ik geef het terug’. Ik parkeer het niet bij mijzelf maar weer terug bij de ander. 😉

      Liked by 1 persoon

      1. shivatje schreef:

        Oke dan had ik het even verkeerd begrepen.

        Aum Shanthi

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s