Quote van de dag

Vandaag viel mijn oog er zo maar op, deze quote en het gevoel kwam binnen.

Een tijd geleden is de vader van mijn vriendin V. overleden. In het ziektebeeld ervoor (hij was achteruit gevallen in het Rijksmuseum met uiteindelijk een fatale afloop) heb ik veel met haar gepraat over de whatsapp. Er kwamen teksten mijn pen uit waarvan ik wel eens dacht ‘is er iemand bij me?’. Het is haar tot veel steun geweest en daar ging het mij om.

Laatst zat een vriendin in de put en stuurde ik haar een foto van een mooi viooltje, een paars viooltje. Het engeltje in het viooltje verwarmde haar, ze dacht net aan een overleden iemand. Het was het viooltje dat ik vond onder de rand van mijn moeders graf en in mijn vaders slaapkamer stond toen hij overleed.

Zo gaan mijn gedachten ook wel eens naar iemand die ik helemaal niet ken maar van horen zeggen ken. Ik voelde dat hij bij mij was maar ik wist niet wat ik er mee moest. Sinds kort weet ik zijn naam. Het was de beste vriend van iemand die ik ken. Toen ik bevestiging vroeg of hij het was, lag er een wit veertje in mijn woonkamer, vlakbij mijn voet. Ik voelde dat ik moest doorgeven dat degene die ik kende zich meer moest openstellen voor hem. Sinds ik zijn naam weet, is er wat veranderd. Hij is niet meer om mij heen. Hopelijk bij zijn beste vriend die zich opengesteld heeft. Misschien door zijn naam te geven met een foto, heeft hij zich opengesteld. Wie zal het weten….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s