Een momentopname

Deze avond besloten we met de boot naar een ‘rustig’ plekje te varen om daar een broodje hamburger klaar te maken en op te eten. Picknicken op het water.

Ik plaats ‘rustig’ bewust tussen aanhalingstekens omdat het verre van rustig was waar we lagen.

In totaal lagen er 10 bootjes in de haven van een eilandje. Friesland heeft veel mogelijkheden voor watersporters om het varen af te sluiten met een hapje en drankje aan wal, in een haven, aan een boei, voor anker of aan zo’n eilandje.

Wat een diversiteit aan mensen. Een aantal viel op.

Een groep Duitse jongens van 20-25 jaar hadden een motorboot gehuurd en zopen zich klem met bier en op de achtergrond stond de muziek op 10, Duitse housemuziek. Totaal geen idee dat er ook mensen waren die zich stoorden aan de muziek maar niks durfden te zeggen.

Ook lag er een skûtsje met zo’n 12 jongens en meiden van ongeveer 20 jaar. Ze hadden een valkje dat dienst deed als proviandboot. Als eerste kwamen daar de 12 kratten Heineken uit. Die stonden te pronken op de kant. De jongens gingen een balletje trappen met ontbloot bovenlijf, een biertje in de hand en ja hoor, ook daar maakte de rust plaats voor harde discomuziek.

Op een gegeven moment kwam er een gezin met twee kleine kinderen in een valk aanzetten. Hij, met een bruine wollen muts op, starte direct met het plaatsen van de tent. Zij ging zich bezighouden met het avondeten. Op en neer met pannetjes water. Hopelijk kunnen de kinderen slapen in die herrie.

Ook kwamen er twee valken aan met zo’n acht volwassenen. Het opzetten van de tenten was toch lastiger dan gedacht. Was het nou eerst de tentstokken opzetten of moest er iets met het zeil gebeuren. Ach ja, het is ook allemaal zo moeilijk met een dik zwemvest om je lijf. Toen de tenten eindelijk stonden en de 12 kratten bier van de buren in het zicht kwamen, bedachten ze zich. Dit was geen goede plek! Met tenten vliegend door de lucht, verplaatste dit gezelschap zich naar een terrein áchter de primitieve wc’s.

En wij? Wij verlieten het feestgedruis, het slagveld van de nacht toen onze buiken gevuld waren en het tijd was naar huis terug te gaan. De zon zette haar koers naar de horizon op deze prachtige dag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s