Vier het leven

Vandaag vier ik het leven van mijn moeder. Ze is een voorbeeld voor mij. Ze runde het gezin als een geboren manager zonder te klagen. Terwijl mijn vader vaak op reis was, over de hele wereld om zijn machines te verkopen, runde mijn moeder het gezin bestaande uit zes dochters en één zoon, waarvan ik de jongste ben. Tussen mijn oudste zus en mij zit 14 jaar en dan te weten dat er nog eens 5 jaar zit tussen de zus boven mij en ik. Dus even, zes kinderen in 9 jaar. Dat was hard werken.

Zou ze dat geweten hebben toen ze hier met haar schoonouders op het terras zat. Een prachtige foto van haar en jammer dat ik haar toen nog niet kende.

8 juni 1931 – 15 januari 2012

van links naar rechts: mijn moeder, haar schoonvader, haar schoonmoeder (begin jaren ’50)

Na haar dood heb ik voor mijn vader alle negatieven laten digitaliseren. Er zitten mooie kiekjes tussen.

In mijn kindertijd was mijn moeder er altijd voor mij, na school met een kopje thee en een kaakje. Mijn moeder en ik hebben altijd een bijzondere band gehad. Het begon al bij de geboorte toen ze pal voor mijn geboorte een slagaderlijke bloeding kreeg en ze mij zonder weeën het geboortekanaal in moest persen. Uiteindelijk stopte deze bloeding toen ik ter wereld kwam. Ik in de armen van de zuster en zij kreeg 24 uur lang een bloedtransfusie omdat ze geen bloed meer had in haar armen en benen. We hebben elkaar gered van de dood. Dat gaf ons een soort van extra navelstreng.

Mijn moeder en ik

Een regenboog staat voor mij gelijk aan de aanwezigheid van mijn moeder (ook trouwens de tijd 11:11 uur). Tussen de storm en buien door op haar begrafenis, heb ik nog nooit zoveel regenbogen gezien. En ja, misschien weet je dat ik veel met synchroniciteit heb. Kijk hier:

Ik beluisterde vandaag een liedje, random op mijn mobiel:

Daarnaast pakte ik een koekje uit de koektrommel, wat lag erin?

En toen zag ik dan een blogger die ik volg een nieuw bericht had geschreven, Regenboogbui. Weer het cijfer 3.

Dag mam! Voor jou het gedicht Om liefde van Huub Oosterhuis, daar hield je zo van. Voor altijd in m’n hart. ❤️

Om liefde gaan wij een leven
zeilen wij over de zee
vliegen wij langs de hemel –
om liefde gaan wij een leven
met licht en met donker mee.
Vogeltje van de bergen
wat zwoeg je dapper voort?
Om wat ik uit de verte
van liefde heb gehoord.

Om liefde gaan wij een leven
graven diep in de nacht
kruipen onder de hemel –
om liefde gaan wij een leven
om weten en stille kracht.
Mensen, één van de velen,
waar snelt je voetstap heen?
Waar is te vinden dat ene,
daar snellen mijn voeten heen.

Om liefde gaan wij een leven
sterven wij dood na dood
wagen de verste wegen –
om jou op hoop van zegen,
mijn liefde mijn reisgenoot.
Dalen van zwarte aarde,
bergen van hemelsblauw,
om alles ga ik dit leven
om alles of niets met jou.

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. ‘Het leven van je moeder vieren’ – een term die bij ons in Vlaanderen niet gebruikt wordt, maar welke mooie gedachte! Heel mooie foto’s, trouwens, je mama was een heel mooie dame.

    Geliked door 1 persoon

    1. Anouk1968 schreef:

      We kunnen rouwig blijven, echter het aan haar denken, positief, is meer een soort van vieren. Ik ben dankbaar dat zij mijn moeder was, is. Het was/is een feest met haar.

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s