Sting

Tijdens het concert van Sting in Berlijn in 2010, zong hij een liedje dat mij raakt. Ik weet ook niet waarom.

Ik denk dat ik daar nog wel achterkom als ik er klaar voor ben of zo. Het liedje hoor ik spontaan zo vaak, op de radio of op mijn spotify.

Ik vind het een prachtig uitgevoerd liedje. Grappig, ik zie in de link het getal 44 staan…

Sting – Whenever I say your name

Swingen met Nick the Nightfly

Begin dit jaar heb ik een Spotify-liedje naar iemand gestuurd. Diegene had een foto van zijn vader achter de bas, ter nagedachtenis, op Facebook geplaatst. Ik zei zoiets als dat zijn vader daarboven een feestje bouwt, hij achter de bas.

Ik hoorde die dagen een liedje op Spotify waarin de bas en het drumstel goed vertegenwoordigd zijn, het liedje swingt de pan uit.

Nu las en redigeerde ik de kroniek van mijn vader en wat lees ik daar? Mijn vader speelde niet alleen de basviool, de piano, het orgel maar ook het drumstel….

1963: Van daaruit gingen we naar de meest chique club in Manhattan de Stork Club. Na een paar borreltjes belandden wij in 42nd Street in een andere club waar goede jazz werd gespeeld. Hoe het is gekomen weet ik niet meer maar in zat opeens achter het drumstel en begeleidde het kwartetje. 

Ik moest direct aan dit liedje denken. En nog, als ik het nu hoor, het liedje staat immers in mijn meest gedraaide liedjes in 2018, denk ik aan die twee vaders die daar misschien wel in de hemel lekker uit hun dak gaan.

Met een glimlach denk ik dan aan mijn vader…❤️

Strangers in the night – Nick the Nightfly